Προαιώνιε Πατήρ τῶν οἰκτιρμῶν, καί Θεέ πάσης παρακλήσεως.
Ἐγώ, ὁ ταλαίπωρος, θέλοντας νὰ ἐξετάσω τὴν συνείδησίν μου ἐπάνω εἰς ταῖς ἀνομίαις μου,
φοβοῦμαι κατά πολλά καί τρέμω· ἐπειδή σοῦ εἶναι τόσον φανερή ἡ κατάστασις τῆς ζωῆς μου, όπου κανένα ἔργον καί κανένας συλλογισμός μου δέν ἠμπορεῖ νὰ
εἶναι κρυπτός εἰς τούς ὀφθαλμούς σου.
Ὅθεν σοῦ ζητώ μέ ὅλην τήν ταπείνωσιν διά τούς οἰκτιρμούς τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, νά μοῦ δώσης τήν χάριν να γνωρίσω
καλά, νά μισήσω καί νά διορθώσω ὅλα μου τά ἁμαρτήματα.
Δός μοι, ὦ Πατήρ τῶν φώτων, τό Πανάγιον
σου Πνεῦμα, διά νά μοῦ φέρη εἰς τήν ἐνθύμησιν ταῖς ἁμαρτίαις, ὁπού ἀλησμόνησα καί διά νά παρακινήση
τήν καρδίαν μου εἰς συντριβήν καί μετάνοιαν ἐπάνω εἰς αὐταῖς, διά νά ταῖς μισήσω, καί νά ἀπέχω ἀπό κάθε ἁμαρτίαν εἰς τό ἐρχόμενον.
Καί Σύ, Παρθένε Θεοτόκε, Μῆτερ ἐλέους, καί καταφυγή τῶν ἁμαρτωλῶν, συντρόφευσόν με, σέ παρακαλῶ, μέ τήν βοήθειάν σου εἰς
τοῦτο τό Κριτήριον τῆς εὐσπλαγχνίας καί δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ, διά νά γνωρίσω, νά μισήσω ἐκ καρδίας καὶ νά ἐξομολογηθῶ ὅλας μου τάς ἁμαρτίας.
Τὸ ὅμοιον καὶ σύ, ὦ Ἅγιε Ἄγγελε, φύλαξ τῆς ψυχῆς μου, σε παρακαλῶ νά μέ βοηθήσης εἰς τοῦτο τό ἔργον, ὁπού είναι τόσον ἀναγκαῖον διά τήν αἰώνιον σωτηρίαν μου.
Ἀμήν.
