Πατέρας μαθήτριας κατήγγειλε πως η κόρη του που πήγαινε σε δημοτικό σχολείο στα Σήμαντρα Χαλκιδικής, δεν έγινε δεκτή επειδή στην τάξη θα ήταν 26 μαθητές, ξεπερνώντας δηλαδή τον μέγιστο αριθμό των μαθητών που μπορούν να είναι σε μια αίθουσα.
Έτσι, η μαθήτρια θα έπρεπε να πάει σχολείο σε άλλο χωριό.
Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο πατέρας πήγε το παιδί στο ίδιο σχολείο και ενημερώθηκε ότι η διεύθυνση κάλεσε την αστυνομία για να απομακρύνει το παιδί.
Τότε ο πατέρας πήγε στο σχολείο και πήρε τη μαθήτρια μαζί του στην δουλειά.
Η αστυνομία επιβεβαιώνει ότι κλήθηκαν στη σχολική μονάδα, αλλά δε χρειάστηκε να κάνουν κάτι. Ωστόσο ο πατέρας ισχυρίζεται ότι το παιδί τρόμαξε και έκλαιγε και για αυτό προέβη σε καταγγελία, ενώ ζητά να συνεχίσει να φοιτά η μαθήτρια στο σχολείο και να μη χρειαστεί να αλλάξει.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι γονείς πήγαν το παιδί στο ίδιο σχολείο, ενώ είχαν είχαν ενημερωθεί ότι πρέπει να πάει αλλού.
Οι γονείς έμειναν έξω από το σχολείο και περίμεναν να δουν τι θα γίνει.
Το παιδί δε μπήκε στην αίθουσα, βρισκόταν σε έναν χώρο με άλλους εκπαιδευτικούς και όταν οι γονείς είδαν το περιπολικό πήραν τη μαθήτρια και αποχώρησαν.
Το θύμα της υπόθεσης είναι η ψυχολογία του παιδιού, που χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα ενάντια στη σχολική μονάδα από τους γονείς που έβαλαν μπροστά το παιδί, μόνο και μόνο για να μην αλλάξει εγωιστικά σχολείο.
Τι αξία έχει άλλωστε η ψυχολογία ενός παιδιού μπροστά στο βόλεμα μας;
