Μαρίνα, φώς του αυγερινού …με τον χρωστήρα Διονυσίου του εκ Φουρνά !
«Τα θεμέλιά μου στα βουνάΚαι τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τουςΚαι πάνω τους η μνήμη καίειΆκαυτη βάτοςΜνήμη του λαού που σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω…»,Α ! τα θεμέλιά μου …στριφογυρίζουν από το πρωί , αχάραγα, τούτοιοι στίχοι του Ελύτη στο μυαλό , νουνίζω,το προς πρωί πρωί σηκώθηκα ,ζέστα καταμεσής του Ιούλη […]
Διαβάστε όλο το άρθρο