Κάθε χρόνο σας γράφω μία ιστορία για τα Χριστούγεννα η οποία συνήθως έχει να κάνει με το Άγιο Πνεύμα, το φιλανθρωπικό συναίσθημα και όλα τα υπόλοιπα που ανακαλύπτει ότι διαθέτει ο άνθρωπος κάθε Χριστούγεννα και τα ξεχνάει αμέσως μετά από αυτά!
Φέτος όμως θα το πάμε λίγο ανάποδα…
Βλέπω γύρω μου πολύ συχνά πλέον το εξής φαινόμενο:
Δυστυχώς, πολλοί από εμάς δεν ενδιαφερόμαστε πλέον ούτε καν για τον εαυτό μας τον ίδιο, πόσο μάλλον για το συνάνθρωπο; Πόσο μάλλον για το αδέσποτο;
Κάναμε μία κοινωνία στην οποία οι περισσότεροι βλέπουν τους άλλους ανθρώπους ως κάτι πιο κατώτερο και δεν μιλάω οικονομικά ή φυλετικά ή όπως αλλιώς θέλετε να το πάρετε, μιλάω σε γενικές γραμμές…
Βλέπουμε παραδείγματος χάρη τους γονείς μας όταν γεράσουν ως βάρος, τους παππούδες μας τα ίδια, φταίνε βέβαια και αυτοί λίγο γιατί δεν μας δώσανε την απαραίτητη ποσότητα ηθικών αξιών ώστε να μας δώσουν να καταλάβουμε ότι οι μεγαλύτερες γενιές θα πρέπει να συντηρούνται από τις μικρότερες, όπως και οι μεγάλες γενιές συντηρούσαν τις μικρές και τις ανέστησαν και τις μεγάλωσαν!
Βλέπουμε τον φτωχό μας συγγενή σαν τον βλάκα που έρχεται για μας ζαλίσει το κεφάλι και να μας ζητήσει τα πανέμορφα “φραγκάκια” μας, τα οποία έχουμε κρυμμένα επιμελώς.
Βλέπουμε το φτωχό γείτονα και σιχαινόμαστε που μας “πλήγωσε” τα μάτια με την δυσάρεστη “μπυθουλίστικη” παρουσία του!
Βλέπουμε το αδέσποτο σκυλί και θέλουμε να του ρίξουμε μία κλωτσιά ακόμη, γιατί φοβόμαστε μη μας ακουμπήσει το “ψωριάρικο” και κολλήσουμε “αχινοκοκο”, αλλά στην ουσία αν μας ακουμπήσει το άτυχο ζώο που γεννήθηκε ανάμεσα μας πολύ φοβάμαι ότι θα του κολλήσουμε εμείς λίγη από την υπερβολικά πολύ ημιμάθεια μας!
Αντί να κάνουμε ένα κόσμο καλύτερο εν έτει 2022 στην αυγή του 2023, εμείς έχουμε κάνει ένα πλανήτη κωλοχανείο, στον οποίο πλανήτη κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια ο πόλεμος, η αναταραχή η βία και οι καθημερινές δολοφονίες!
Σήμερα οι καθημερινές δολοφονίες 5-10 ανθρώπων είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο!
Έλα και τι έγινε μωρέ;
Πριν 40 χρόνια μία δολοφονία ήταν το θέμα των Εφημερίδων για τρεις – τέσσερις μήνες!
Σήμερα το να πυροβοληθεί ο συνάνθρωπος μας, ο γείτονάς μας ή ακόμα και ένας συγγενής μας είναι “απόλυτα φυσιολογικό” και δεν μπορεί ένα τέτοιο γεγονός να αναταράξει τα νερά της βαλτωμένης μας απάθειας!!!
Θα δούμε τη “λυπηρή” είδηση του θανάτου του, καθισμένοι στον καναπέ ή στην τραπεζαρία μας, τρώγοντας μπιφτέκια και σουβλάκια, κοψίδια και κιμάδες!
Κάναμε ένα κόσμο εντελώς ανώμαλο πού τίποτα δεν πηγαίνει ομαλά σε αυτόν και είμαστε ευτυχισμένοι που ζούμε σε αυτόν…
Είμαστε ευτυχισμένοι που θα παραδώσουμε το κωλοχανείο στις επόμενες γενιές…
Είμαστε ευτυχισμένοι που αποτύχαμε σαν άνθρωποι και σαν κοινωνία και θα δώσουμε αυτή την αποτυχία και στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας, ευτυχισμένοι που θα μάθουμε στα παιδιά μας να είναι το ίδιο αποτυχημένοι σαν κι εμάς!
Αλλά οι περισσότεροι δυστυχώς ανήκουμε στο φαινόμενο του τραγουδιού του Πάνου Τζαβέλα, “Έντιμε άνθρωπε κυρ’ Παντελή” το οποίο έλεγε στους στίχους του:
Έντιμε άνθρωπε κυρ Παντελή
Έχεις κατάστημα κάπου στη γη
Πουλάς εμπόρευμα βγάζεις λεφτά
Πολλά λεφτά πολλά λεφτά
Τις Κυριακές πρωί στην Εκκλησιά
Σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά
Έντιμε άνθρωπε κυρ παντελή
Έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί.
Μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv
Τρως τροφή πνευματική
Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά
Πατρίς θρησκεία και φαμελιά.
Έντιμε άνθρωπε κυρ’ Παντελή
Τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη Γη
Χιλιάδες άνθρωποι χωρίς ψωμί
Μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι;
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
Ν’ αφήσεισ τ’ όνομα και τον παρά
Έντιμε άνθρωπε κυρ’ Παντελή
Σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί.
Τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
Για τη δραχμή για το πετσί
Δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
Μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.
Ξέρεις πως δώσανε κυρ’ Παντελή
Άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
Να γίνει τ’ όνειρο, φέτα, ψωμί
Να φας και ‘ συ κυρ’ Παντελή.
Κι εσύ τι έδωσες κυρ’ Παντελή;
Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
Πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;
Έντιμε άνθρωπε κυρ παντελή
Έντρομε άβουλε ‘συ Φασουλή
Βρώμησες τ’ όνειρο και την ψυχή
Άδειο πετσί, χωρίσ πνοή.
Έντιμοι άνθρωποι νέα γενιά
Θάψτε τους “έντιμους” μες στα σκατά!
Κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη Γη!!!
Και φυσικά ο τελευταίος στοίχος τα λέει όλα!!!
Είναι το άκρον άωτον της αχρηστίας!
Το άκρων άωτον της απαξίωσης…
Για σκεφτείτε λίγο…
Έντιμε άνθρωπε κυρ’ Παντελή σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη Γη!
Δηλαδή, είσαι σκουλήκι αλλά τόσο άχρηστο που ούτε για σκουλήκι δεν κάνεις!!!
Και δυστυχώς παρατηρώ ότι σε αυτό τον πλανήτη πάρα πολλοί άνθρωποι ανήκουν στον τελευταίο στίχο!
Χωρίς φυσικά να έχω διάθεση να κρίνω ουδένα, απλώς διαπιστώνω…
Βλέπεις, μερικοί από την ώρα που θα ξυπνήσουν μέχρι την ώρα που θα κοιμηθούνε η μόνη τους έννοια είναι πως θα βγάλουν λεφτά, πώς θα πειράξουν τον διπλανό τους, πώς θα κάνουν το κακό, πώς θα τραβήξουμε τον συνάνθρωπό τους στα δικαστήρια και αν πιστεύετε ότι ο κακοποιός είναι αυτός που κάνει μια ληστεία μία φορά σε μία τράπεζα κάνετε λάθος!
Κακοποιός είναι ο “κυρ’ Παντελής”, αυτός που ξυπνάει κάθε πρωί και ψάχνει τρόπο για να κάνει κακό στο διπλανό του, στον συγγενή, στον γείτονα, στον ξένο.
Μέσα σε αυτή την κοινωνία που κάναμε υπάρχουν χιλιάδες”κυρ’ Παντελίδες”…
Αυτά τα Χριστούγεννα θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτή η κοινωνία μας αξίζει.
Και μην περιμένετε να αλλάξει κοινωνία για να αλλάξετε κι εσείς, εσείς είστε η κοινωνία!
Ας αλλάξουμε πρώτα εμείς και σιγά-σιγά, ένας-ένας θα αλλάξουμε την κοινωνία η οποία σήμερα μόνο κοινωνία δεν είναι.
Διότι η λέξη κοινωνία σημαίνει άνθρωποι που κοινωνούν σε έναν κοινό σκοπό, στην Ελλάδα φυσικά όλα αυτά είναι απλή φαντασία και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά δε όλο τον Πλανήτη θα συναντήσουμε παρόμοια φαινόμενα, αλλά εμείς; Οι Έλληνες, οι φιλόξενοι, οι έντιμοι, οι ηθικοί με τα ήθη και τα έθιμά μας να καταντήσουμε να είμαστε σαν τους άλλους;
Να είμαστε τόσο χάλια;
Θα μου πείτε ότι η Ελληνική κοινωνία τα τελευταία 40 χρόνια αλλοιώθηκε πάρα πολύ, η συνεχόμενη εισροή μεταναστών στην Ελλάδα…
Ναι, αλλά και ο μετανάστης που πηγαίνει σε μία χώρα, γιατί και εγώ έχω κάνει μετανάστης και ξέρω, αφομοιώνει τα ήθη και τα έθιμά της χώρας που βρίσκεται, εκτός και αν είναι κανένας φανατικός!
Τελικά, μήπως και η κοινωνία μας τα τελευταία 40 χρόνια η Ελληνική εννοώ και όχι των μεταναστών, έχει αλλοιωθεί από την υπερβολική απληστία, τον ζήλο και το χρήμα και την ενδεχόμενη διαφθορά που μπορεί να υπάρξει;
Όχι ότι υπάρχει διαφθορά σε μια χώρα σαν τη δική μας…
Μήπως θα πρέπει επιτέλους να δούμε τον κόσμο λίγο πιο σοβαρά;
Να δούμε τις ζωές μας πιο σοβαρά;
Να δούμε πιο σοβαρά το μέλλον μας αλλά και των ανθρώπων που έρχονται;
Γιατί με αυτό το ρυθμό που πηγαίνουμε σίγουρα σε μερικές δεκαετίες όχι μόνο Χριστούγεννα δεν θα μπορούμε να γιορτάσουμε αλλά ούτε καν θα μπορούμε να γιορτάσουμε, γιατί τα πράγματα θα αλλάξουν!
Ο κόσμος αυτοκαταστρέφεται! Γιατί να γίνεται αυτό;
Γιατί δεν βάζουμε στην καρδιά μας την αγάπη;
Γιατί έχουμε τόσο μίσος μέσα μας για τα πάντα, για όλες και για όλους;
Γιατί να είμαστε έτσι; Τι έχουμε κερδίσει μέχρι σήμερα με αυτό που κάνουμε;
Κοίταξε τον καθρέφτη σας και αναρωτηθείτε: Τι έχω κερδίσει μέχρι σήμερα με τη συμπεριφορά μου; Αυτά που κέρδισα με το μυαλό μου αξίζουν μπροστά σε αυτά που έχασα στην πραγματικότητα;
Γιατί να είμαι ένας “κυρ’Παντελής”; Μήπως είχε δίκιο ο στιχουργός; Μήπως κατάντησα”Σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή την Γη”;
Δε θα σας γράψω αλλά γιατί έχω αρχίσει και βαριέμαι, καλά σας Χριστούγεννα!
