Ξεχασμένη φαίνεται πως είναι η μνήμη του Αγίου Μιχαήλ του Νεομάρτυρα του εκ Γρανίτσης Ευρυτανίας από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης από ότι φαίνεται…
Αφού σήμερα παραμονή της εορτής του Αγίου, δυστυχώς το Ιερό Παρεκκλήσιο που βρίσκεται στο χώρο όπου μαρτύρησε ο Άγιος , παραμένει χωρίς εορταστικό στολισμό, ως θα έπρεπε και θα έλεγε κανείς απεριποίητο.
Ούτε ένα λουλουδάκι για την Αγιότητα αυτού, ούτε μία ένδειξη Τιμής στο σημείο όπου μαρτύρησε ο Νεομάρτυρας Μιχαήλ δια πυρός, μα ούτε καν κεριά δεν υπάρχουν σε αυτό για όσους θέλουν να ανάψουν ένα κερί στη Μνήμη του.
Πάντως, εμείς για να τιμήσουμε τη Μνήμη του Αγίου αγοράσαμε και τοποθετήσαμε ένα λουλούδι…
Ποιός είναι ο Άγιος Μιχαήλ.
Γεννήθηκε στην Γρανίτσα (ή Γρανίτζα) των Αγράφων της Ευρυτανίας. Τέκνο ευσεβών, θεοσεβών και φιλανθρώπων γονέων, του Δημητρίου και της Σωτήρας (Σωτηρίας), ανατράφηκε με τα ιδεώδη της Ορθοδοξίας μαθαίνοντας εξ απαλών ονύχων τα της χριστιανικής πίστεως θέσμια και καταρτιζόμενος θεολογικώς. Θανόντος του πατρός αυτού και αφού νυμφεύθηκε ήλθε στην πόλη της Θεσσαλονίκης αρχιερατεύοντος μάλλον του μητροπολίτου Θεοφάνους, εργαζόμενος ως αρτοπώλης, πιθανόν ως υπάλληλος αρτοποιού.
Ο Μιχαήλ συνέχισε την ενάρετη ζωή του, με ελεημοσύνες προς τους φτωχούς και σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο προς την τοπική Εκκλησία. Λέγεται ότι προσέφερε σχεδόν όλα του τα κέρδη στους έχοντες χρείαν. Η εποχή στην οποία έζησε διακρίθηκε από την παρουσία στην πόλη σημαντικών προσωπικοτήτων της Εκκλησίας. Το περιβάλλον της μεταβυζαντινής Θεσσαλονίκης θα τον εμπνεύσει στο μαρτύριο. Ο Μιχαήλ διακατέχεται ήδη από θεία τρέλλα. Ζούσε εν αυτώ ο Χριστός.
Κάποια ημέρα ήλεγξε έναν μουσουλμανόπαιδα, ο οποίος είχε έρθει στο κατάστημα, που εργαζόταν ο Μιχαήλ, με σκοπό να αγοράσει τον άρτον τον επιούσιον. Ο Ευρυτάνας άγιος προσπάθησε να τον κατηχήσει, αλλά εις μάτην, αφού ο μικρός άπιστος κατέφυγε στους ομοθρήσκους του προς διαφώτισιν και δη σε διερχόμενο νομοδιδάσκαλο.
Ο Μιχαήλ ηλέγχθη και οδηγήθηκε από τους συγκεντρωθέντες Αγαρηνούς στον κριτή, τον οποίο μάλιστα, αφού αποστόμωσε, προσπάθησε και να κατηχήσει, τόσο τον ίδιο, όσο και τους συν αυτώ, παρουσιάζοντας μεγάλη θεολογική δεινότητα. Όλα αυτά ματαίως, αφού ο κριτής τον απείλησε με θάνατο εις την πυρά. Ο Μιχαήλ προσφέρθηκε να δώσει ο ίδιος τα χρήματα της αξίας των ξύλων για την πυρά και μάλιστα έφτυσε τόσο τον κριτή, όσο και το πρακτικό της ομολογίας του.
Σύντομα οδηγήθηκε στην ειρκτή. Πιθανολογούμε ότι οδηγήθηκε ή στο Επταπύργιο ή στον Λευκό Πύργο. Στην φυλακή βρήκε συμπαραστάτες πολλούς από τους κατοίκους, οι οποίοι τον επισκέπτονταν και προσπαθούσαν να τον ενισχύσουν για το μαρτύριο. Μάλλον, όμως, ο Μιχαήλ παρηγορούσε τους κατοίκους, αφού διακατεχόταν από θείο ζήλο.
Κατόπιν οδηγήθηκε μετά από πολλά βασανιστήρια και πάλι στον κριτή, ο οποίος ποικιλοτρόπως προσπάθησε να τον μεταπείσει. Τέλος, οδηγήθηκε στην πυρά παρουσία μεγάλου πλήθους χριστιανών, αλλά και Αγαρηνών.
Η ημέρα του μαρτυρίου του είναι η 21η Μαρτίου 1544 και η μνήμη του τιμάται την Πέμπτη της Διακαινησίμου, διότι το μαρτύριο του Αγίου συνετελέσθη εν μέσω Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αρχομένου λίγες ημέρες μετά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως.
Μεγάλη η Χάρη του!
