Του Δημήτρη Βαλάντη Καραμπουρούνη
Είχε αγοράσει ένας ένα νεογέννητο πύθωνα, τον μεγάλωσε ταΐζοντας τον μικρά και αθώα ποντικάκια, εξολοθρεύοντας ολόκληρες γενιές από αυτά.
Είχε “αγαπήσει” τόσο πολύ το φίδι του που το έπαιρνε κάθε βράδυ μαζί του στο κρεβάτι και έπεφταν μαζί για ύπνο.
Το φίδι όμως αντί να κουλουριάζεται απλώνονταν δίπλα του.
Μια μέρα περιχαρής ο τύπος και γεμάτος υπερηφάνεια που είχε βάλει κυριολεκτικά το φίδι στον κόρφο του, είπε σε έναν φίλο του πως κάθε βράδυ επέμενε το φίδι στο κρεβάτι και αυτό αισθανόταν τόσο οικεία που αντί να κουλουριάζονταν, απλώνονταν.
“Δεν απλώνεται” του απάντησε ο φίλος του…
“Σε μετράει για να δει αν μπορεί να σε κατεβάσει”.
Ηθικό δίδαγμα: Κάποια φίδια όσο και αν τα αναστήσεις από μικρά, σίγουρα θα έρθει η μέρα που θα σε φάνε.
