20 ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο της αξέχαστης Ρένας Βλαχοπούλου που άφησε την τελευταία της πνοή το απόγευμα της 29ης Ιουλίου του 2004 μια ανάσα από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Η κερκυραία σταρ άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμα της τόσο στο θεατρικό σανίδι όσο και στο κινηματογραφικό πανί.
Το ταλέντο της Ρένας Βλαχοπούλου «ξεχείλιζε» από τότε που ήταν μικρή, με τη μουσική και το τραγούδι να αποτελούν το πεδίο σπουδών της. Το 1951 η Κερκυραία ηθοποιός κατέκτησε τον τίτλο της «Βασίλισσας της Τζαζ». Σύντομα στη ζωή της μπήκε η υποκριτική. Το ταπεραμέντο και το ταλέντο της αποκαλύπτεται σε κάθε μορφασμό, σε κάθε βήμα. Πρωταγωνίστησε σε δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες και άφησε το δικό της στίγμα μέσα από το χιούμορ της και της διαχρονικές ατάκες της, όπως το «Σούζυ τρως».
Το ντεμπούτο της Ρένας Βλαχοπούλου στον ελληνικό κινηματογράφο έγινε το 1956, στην ταινία «Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες», ακολούθησαν οι ταινείες:
«Κάτι να καίει» (1963), «Ένα κορίτσι για δύο» (1963), «Η χαρτοπαίχτρα» (1964), «Κορίτσια για φίλημα» (1965), «Φωνάζει ο κλέφτη»ς (1965), «Η βουλευτίνα» (1966), «Ραντεβού στον αέρα» (1966), «Βίβα Ρένα» (1967), «Η ζηλιάρα» (1968), «Η Παριζιάνα» (1969), «Η θεία μου η χίπισσα» (1970), «Μια τρελλή, τρελλή σαραντάρα» (1970), «Ζητείται επειγόντως γαμπρός» (1971), «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» (1971), «Η Ρένα είναι οφσάιντ» (1972), «Η Κόμισσα της Κέρκυρας» (1972) είναι μερικές μόνο από τις ταινίες της που ακόμη και σήμερα αποδεικνύουν ότι η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν μια υπερδύναμη γεμάτη συναίσθημα και ταλέντο.
Το 1995 βραβεύτηκε με το Αναμνηστικό Μετάλλιο Δημήτρη Ψαθά για την ερμηνεία της στη «Χαρτοπαίχτρα» του Ψαθά, στο θέατρο Μπρόντγουεϊ, ενώ το 2003 τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
