Του Μάρκου Μπόλαρη.
Την συντήρηση, θωρώ,
την υποδαύλιση του πολέμου
με εισβολή , λέει, στο ρωσικό έδαφος …
Με τι όπλα ;
Αυτά που στείλαμε, εμείς οι επαρκείς , ξεγυμνώνοντας τα νησιά !
Για την άμυνα …. , λέει,
μιάς χώρας που δεν είναι κάν μέλος της Συμμαχίας !
Κι αντί να στείλουν
οι παραγωγοί των όπλων,
Κι αντί να στείλουν
όσοι δεν έχουν αμυντικά θέματα
Κι αντί να στείλουν
όσοι δεν απειλούνται άμεσα
από αναθεωρητικές πολιτικές γειτόνων,
στείλαμε εμείς,
αφήνοντας τρύπια την άμυνά μας !
Την προεξαγγελθείσα σύρραξη , θωρώ,
την αναπότρεπτη,
όχι απλώς το αιματοκύλισμα
της Μέσης Ανατολής,
μα την περιφερειακή σύγκρουση
στην μέγιστη δυνατή ένταση,
κι ο Α ‘ Παγκόσμιος Πόλεμος απ’ το Σεράγεβο άρχισε
με μιά προβοκάτσια,
κι ο Β’ Παγκόσμιος με μιά εισβολή
στην αδύναμη Πολωνία,
κι η Τουρκία ,
πού, πώς, με ποιόν
με το ΝΑΤΟ ή με του Μουσουλμάνους,
να θυμάστε ,
Ο Λύκος στην αντάρα χαίρεται ,
στην αντάρα ενός πραξικοπήματος
της αμερικανοκίνητης Χούντας των Αθηνών
εισέβαλλαν στην Κύπρο,
το ίδιο στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβυή ,
ως αφελείς κι αδαείς εμφανιζόμαστε,
ο Λύκος την αντάρα περιμένει ,
γνωρίζει ότι εγκληματικά αφοπλίσαμε τα νησιά,
εσωστρεφείς , άβουλοι και μοιραίοι,
με ηγεσία θλιβερή,
μην ξαστοχείτε, μην πλανάσθε,
αγραυλούντες κι άγρυπνοι,
πονηρές οι μέρες,
των περιστάσεων κατώτερη η ηγεσία,
πλειοψηφούντες και αντιπολιτευόμενοι,
κατώτερη πολύ η μεταπρατική άρχουσα τάξη ,
αστική πάντως δεν μοιάζει ,
μαύρα συνάζονται σύννεφα,
δεν είναι μόνον από τις πυρκαγιές ,
ένταση κακού μυρίζει ο αγέρας,
έγνοια μας, αδέρφια,
οι Έλληνες,
παρατήρησαν με καθαρό μάτι
κι είδαν και κατέγραψαν
την Ύβρι, διαδέχεται η Άτι κι αυτήν πάλι η Νέμεσις,
στις πυρκαγιές υβριστικώς επένδυσαν
πυρί καταφλεχθήσονται ,
αμείλικτη η Νέμεσις,
έγνοια να έχουμε , αδέρφια,
με το καλό ο Δεκαπενταύγουστος,
Ελπίς απηλπισμένων η ΚυράΠαναγιά ,
πορεία σε δύσβατους καιρούς
να κάνουμε ετοιμαστείτε ,
ως Δωδεκάτειχη Πόλις η προστασία Της,
στην Τήνο και στην Πάρο, στην Αμοργό
και στην Κύθνο,
στην Ρόδο και στην Κρήτη, στο Τσιρίγο
και στην Αγιάσο,
στ’ Αγιονόρος και στο Παγγαίο , στον Έβρο
και στην Ροδόπη,
Αι ! Κυρά των Αμπελιών , Πορταίτισσα και
Θαλασσινή,
Σύ , που τα πέλαγα κρατάς στην αγκαλιά Σου,
την Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά σου,
στους δύσβατους τούτους χρόνους,
πρόφθασον,
λιμήν γενού και προστασία !
Με το καλό ο Δεκαπενταύγουστος,
Αδέρφια !
