Το γατάκι βρίσκονταν στο Σπήλαιον στη Δευτερά.
Ήταν άρρωστο και αδύναμο.
Δεν μαθεύτηκε ποτέ αν το φρόντιζε κάποιος ή αν το γυρεύει κάποιος.
Χρειαζόταν άμεση κτηνιατρική φροντίδα όμως δε την έλαβε όταν έπρεπε!
Ήταν ήμερο και σιγουρα κάποιος το τάιζε ή κάποιος το είχε χάσει!
Ίσως και κάποιος να το πέταξε στο δρόμο όταν αυτό αρρώστησε…
Η κυρία Εύη Σιακάλη, φιλόζωη, το πήγε σε κτηνίατρο, όμως ίσως να ήταν πολύ αργά…
Η ίδια έγραψε:
“Η ευθανασια ήταν η μόνη λύση. Προχωρημένου σταδιου νεφρική ανεπάρκεια, πάγκρεας και συκωτι χάλια και πιθανόν καρκίνος στη γλώσσα. Ουσιαστικά αφέθηκε να πεθάνει αργά και βασανιστικά από αυτούς που υποτίθεται πως το φρόντιζαν…”
